AYA Universe w Dubaju

Wizyta w AYA Universe w Dubaju to wspaniała przygoda sensoryczna, podczas której zwiedzający przemierzają dwanaście światów, z których każdy poświęcony jest innemu aspektowi wszechświata wyobrażonego przez twórców tej atrakcji. W tym przypadku technologia jawi się jako język narracji, na który składają się światła, kolory, dźwięki i efekty interaktywne. Cały kompleks wydaje się mieć na celu sprawienie, by wszyscy odwiedzający poczuli się jak kosmiczni podróżnicy, którzy wkroczyli w różne wymiary, jasno oświetlone krajobrazy i surrealistyczne atmosfery.

Pierwszym zadziwiającym obszarem jest ten, który dotyczy Aurora, miejsce, w którym światło wydaje się przeistaczać w materię. Ruchy ciała powodują rozprzestrzenianie się światła na ścianach i podłodze niczym gwiezdny pył. Każdy najmniejszy gest wywołuje falę barw, która rozchodzi się w przestrzeni, tworząc niekończącą się rozmowę między zwiedzającym a instalacją. Cóż za początek – od razu zanurza cię w samym sercu całości. Wszechświat AYA: nie jesteś tylko widzem, ale także uczestnikiem. Idąc dalej, mijasz Źródło, które jest jednym z najbardziej intrygujących miejsc na całej trasie. Miejsce, które przypomina wodę, ale w rzeczywistości jej nie ma: cyfrowe baseny, płynna gra światła, powierzchnie poruszające się niczym fale, gdy przechodzą obok nieosoby. Projekcje reagują na dotyk i ruchy, wywołując uczucie ogromnego spokoju. Panuje tu atmosfera przypominająca medytację – światło tańczy niczym energia cieczy, a oprawa dźwiękowa delikatnie współgra z każdym krokiem.

Wśród najbardziej bajkowych miejsc znajduje się Drift, miejsce, w którym wyobraźnia przejmuje kontrolę. Ściany zamieniają się w kosmiczne pejzaże, ciemne niebo i galaktyki, które wydają się powoli się poruszać. Czuje się, jakbyś znajdował się w próżni i mógł obserwować gwiazdy oraz mgławice, które nieustannie się zmieniają i ewoluują. Rytm tego pomieszczenia jest wolniejszy, a zwiedzanie ma raczej refleksyjny charakter – jakby było tu czas na oddech i pozwolenie, by porwała nas estetyczna cisza. Zupełnie innym miejscem jest Outland, która ma charakter bardziej kreskówkowy i składa się z postaci cyfrowych. Widzimy tu jasne postacie i wyimaginowane stworzenia – awatary, które wydają się reagować na pojawienie się zwiedzających. Instalacja stanowi połączenie projekcji, śledzenia ruchu i rzeczywistości rozszerzonej, co sprawia wrażenie świata zamieszkanego przez istoty oparte na świetle. To trochę jak spacer po obcej planecie, gdzie wszystko żyje i wszystko się zmienia.

Rzeka jest niezwykle sugestywna – to dynamiczna przestrzeń, w której podłoga i ściany reagują na każdy krok, tworząc ślady światła, impulsy i efekty wizualne, które nieustannie się zmieniają. Przechodzenie przez tę przestrzeń sprawia wrażenie przemierzania strumienia sił niebiańskich, niemal jakby przejścia między dwoma wymiarami. Jednym z pomieszczeń, które cieszy się największą popularnością wśród odwiedzających, jest Basen. Znajdujesz się w jasnym tornadzie, które wydaje się poruszać pod twoimi stopami, jakby podłoga ożyła. Kształty zmieniają się, obracają i powiększają w rytm muzyki, pogrążając wszystkich przechodzących przez salę w burzy wizualnej energii.

Flora przedstawia las bioluminescencyjny. Najbardziej poetyckie miejsce w Wszechświat AYA. Komputerowo wygenerowany ogród z promienną roślinnością, lśniącymi drzewami i budynkami, które tchną życiem niczym żywe istoty. Pośrodku stoi wielkie stalowe drzewo, które zmieniając kolory, tworzy magiczną atmosferę. Sceneria ta wywołuje wrażenie spokojnego piękna, jakby zapraszając nas do ekosystemów odległej planety.

Pływy, przestrzeń zbudowana z świecących kolumn i konstrukcji, które odbijają się w nieskończoność, również wyróżnia się na tle innych. Gra odbicia i cieni sprawia wrażenie przebywania w nieograniczonej świątyni światła, która zaburza poczucie przestrzeni. Spacer wśród tych cyfrowych rzeźb ma niemal hipnotyczny charakter. Ta Światy AYA same w sobie nie trwają długo (zaledwie kilka minut), choć ogólne wrażenie z tej przygody wynika ze sposobu, w jaki następują po sobie poszczególne pomieszczenia: bardziej aktywne doznania kontrastują następnie z mniej aktywnymi lub odwrotnie, zapewniając równowagę między zachwytem i kontemplacją a aktywnym zaangażowaniem.